Posts Tagged 'zoektochten'

Waarom ben ik afgestaan en wie kan me daar een antwoord op geven?

Q&AEr zijn vele (voor)oordelen over de zoektocht naar roots door geadopteerden. Vooral wie er niet bij betrokken is, haalt zijn of haar oordeel uit wat de media en de man&vrouw in de straat hierover meent te weten. Niet zelden is hun visie hierover opgebouwd uit wat ze bij programma’s, zoals spoorloos, hebben opgepikt.
Het verhaal van de zoektocht is echter veel en veel complexer en heeft zoveel ‘gezichten’ als er geadopteerden zijn. Als adoptiecoach mag ik vaak naast de geadopteerde en soms de adoptieouders staan in deze zoektocht. Toch kan ik niet samenvatten wat allemaal onder ‘zoeken naar je roots als geadopteerde’ valt, no way. Zoveel verschillende invullingen, verhalen en uitkomsten, geen 2 zijn dezelfde.

Maar wat heel cruciaal is in elke zoektocht is de vraag ‘waarom ben ik afgestaan?’ en vooral ‘wie kan me daar een eerlijk antwoord op geven?’.
De tijd is voorgoed voorbij dat geadopteerden zich met een kluitje in het riet laten sturen. Antwoorden die wel gekopieerd lijken, altijd weer dezelfde en algemeen zijn, laten ze niet meer over zich heen gaan. “Je moeder was een ongehuwde moeder die je te vondeling heeft gelegd” is zo eentje. Nog korter bondiger kan ook “ vondeling” staat er. Maar nogmaals, geadopteerden nemen hier minder en minder genoegen mee. Niet omdat ze niet geloven dat er ongehuwde moeders zijn die verplicht worden, onder druk staan om hun kind af te staan, dat weten ze ook wel. Maar als je rondvraagt bij andere geadopteerden uit hetzelfde land en daar staat overal, overal hetzelfde op, in krak dezelfde bewoordingen, dan gaan ze zich vragen stellen, zoveel is zeker? Lees verder

Advertenties

Steeds meer adoptiekinderen en hun biologische moeders gaan via het internet naar elkaar op zoek

Het terugvinden van familie is fantastisch, maar houdt ook risico's in ...

Dit is de titel van een artikel dat morgen verschijnt in HUMO. Ook in de zoektochten van adoptiekinderen en afstandsouders- families zijn deze sociale netwerken in cyberspace een handige hulp. Zo lijkt het toch. Maar op het gevaar af de indruk te geven dat ik een hulpverlener ben die bang is zonder werk te vallen, wil ik toch even een kanttekening meegeven.

Naast het feit dat het fantastisch is dat grenzen worden overschreden, adoptiekinderen hun biologische broers en zussen,  familie terugvinden in verre landen en hier dichtbij, zie ik ook een gevaar.
Antwoorden heb ik niet, maar misschien moeten we deze vragen -durven- stellen:

  • Wat als ik niet gevonden wil worden maar toch graag een FB of NETLOG enz. wil aanmaken?
  • Wat als je na een eerste ‘ontmoeting’ en uitwisseling van gegevens en verhalen, liever (even) geen contact meer wilt?
  • Wat als je als jonge (zeg maar kind nog) geadopteerde  – stiekem, omdat je adoptiegezin het niet wilt en mag weten en zonder ondersteuning – op zoek gaat naar je biologische familie en vindt… wat doe je daar dan mee? Hoe ga je daar mee om? Lees verder

RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 103,423 hits