Posts Tagged 'zoeken adoptie'

BERICHT AAN EEN AFSTANDSMOEDER: Ik heb nog altijd dat kleine kistje met dat deel van mijn hart dat altijd zo hevig naar jou verlangt!

Ze droeg deze tekst voor met kwetsbaarheid en kracht. Iedereen had de krop in de keel. De tranen in haar ogen wijzen erop dat zij dit heel diep van binnenin heeft gehaald, vanuit een buikgevoel heeft opgehaald.
Deze geadopteerde jonge vrouw  wil liever niet dat haar naam vermeld wordt, maar het mag wel op de blog. Dankjewel!

Op een dag loop ik weg….
dat was zoveel jaren geleden.
Op een dag loop ik weg en ga naar mijn mama….
Dat was lang geleden,
toen mijn tranen mij vertelden wat ik moest doen.
Op een dag loop ik weg… helemaal naar India….
Ja, dat zou ik doen… maar de wereldbol in mijn hart bleek
veel kleiner dan hij in werkelijkheid was.
Op een dag loop ik weg, naar daar, ik wist het niet goed…
want ze lijken daar allemaal op mij en ik wil één van hen zijn?
Op een dag loop ik weg,
het maakt mij niet uit naar waar…
Niet hier ergens in België, maar ook niet naar haar.
Op een dag liep ik weg…
en vond de weg niet meer naar huis
omdat in alle eenzaamheid ik niet meer wist
of mijn huis wel ergens stond…en er ook niemand
niemand  was die mij dit vertellen kon.
Op een dag vloog ik weg.
Het deed raar, maar de jaren hadden besloten:
nu ben je er klaar voor, dus deed ik dat maar.
Op een dag vloog ik heen en weer,
geslingerd tussen wat gebeurde en wat komen zal
twijfelend aan waarheid en leugen.
De enige die het me vertellen kon… toen…was het
vage spiegelbeeld van een meisje die ik misschien wel kennen zou.
Na al het lopen en vliegen
was ik heel erg moe… rust in mijn hoofd… dat was mijn doel!
Ik had het in een kistje geborgen, dat deel van mijn hart.
omdat ik tijd en energie aan iemand anders heb verpand.
Nu kijk ik terug naar het verleden, soms met een vertroebelde blik.
Ja, de tranen zijn gebleven…
ondanks de mooie geschenken dat het leven mij ook heeft gegeven.

Nu loop ik niet meer weg.
Ik heb mijn huis gevonden.
Klein en gezellig, warm en vol liefde, met kinderverdriet en veel schatergelach,
eerlijk en spontaan…
En weet je? Ik weet ook terug het huis van mijn mama en papa staan.
Maar ooit… ga ik weer vliegen!
En misschien kom ik naar je toe

En mocht het niet meer kunnen zijn,
ik heb nog altijd dat kleine kistje met dat deel van mijn hart,
Dat deel dat altijd en voor altijd zo hevig naar jou verlangt!

Maart 2011

 


RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 112.531 hits