Posts Tagged 'verhalen'

Wanneer moet ik informatie, over zijn/haar verleden die ik vind, doorspelen aan de adopteerde?

Als adoptiecoach leg ik hier af en toe mijn ei… bij wijze van spreken. Maar dit keer zit ik ook met een spreekwoordelijk ei dat nog niet gelegd is.

Soms vragen adoptieouders, geadopteerden om in het herkomstland op zoek te gaan naar informatie , naar  biologische ouders & familie. (zie ook mijn vorige blogje). Meer en meer wordt er op dat vlak internationaal samengewerkt , dus ook ik maak gretig gebruik van collega’s wereldwijd om deze zoekvragen op te lossen.

Maar wat moet ik doen als ik heel moeilijke, gevoelige informatie vind ? Ja natuurlijk, ik schrijf dat allemaal op, ik hou dat allemaal bij in een dossier. Ik sta pal achter volgende principe dat vastgelegd is in verdragen: Geadopteerden hebben het recht om hun roots te kennen, hun biologische ouders/familie te kennen en alle beschikbare informatie over hun verleden te kennen! (zie Verdrag rechten van het Kind 1991 – Haags Adoptieverdrag 1993).

Laat dit dus duidelijk zijn: geadopteerden moeten mijns inzien de informatie die ik, maar ook alle derden, vind, ook krijgen. Dit is hun recht, vastgelegd in verdragen en daar gaat met best niet licht over.

Maar het is vaak erg moeilijk om te weten, als adoptiecoach, wanneer en hoe moeilijke , pijnlijke en delicate informatie door te spelen aan de kinderen, de volwassen geadopteerden. Kunnen geadopteerden me hierbij helpen? Want jullie meningen , ervaringen hebben  me in de 21 jaar adoptiewerk, het meest gestuurd, bijgebracht. Willen jullie dus reageren op mijn vraag? VAN HARTE BEDANKT!

De vele kleuren van adoptie : het is niet zwart, het is niet wit, meestal toch niet!

Als reactie op mijn ‘ik wil weer bij mijn echte mama wonen!’ item, stuurde Katleen deze reactie door: ‘Ik noem m’n adoptie ronduit één grote mislukking, ik pas niet bij de uitgekozen adoptieouders en de adoptieouders passen niet bij mij.’ . Heftig, maar als adoptiecoach is deze reactie mij niet vreemd.   Net zomin als dit fragment uit een mail van een adoptiemama met een groot hart  ‘’hoe gelukkig ik ook was toen ik met de kinderen in Zaventem aankwam, zo ongelukkig ben ik nu al die jaren later: de adoptie heeft ons leven verwoest!

Ik betwijfel de oprechtheid van deze uitspraken niet, maar kan alleen maar hopen dat er ook nog andere momenten waren, komen in het leven van geadopteerden en hun ouders. Ik merk soms dat deze ’zwart-wit analyse’  van de adoptie in hun leven, niet allesomvattend is. Dat het vaak in een ernstige crisis opduikt en dan uitvergroot wordt. Maar af en toe is het ook blijvend, helaas.
In dat geval zijn er geen winnaars: niet de geadopteerde zelf die het gevoel krijgt dat adoptie helemaal niet in zijn/haar belang was en is, niet de adoptieouders die er heel wat anders van verwacht hadden en de afstandsouders/moeder ook niet. Zij  stonden hun kind af omdat ze het kind betere kansen wilden geven in het leven, omdat ze daar zelf niet kunnen en mogen voor zorgen. Geen winnaars in deze dus. Lees verder


RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 75 andere volgers

Blog Stats

  • 101,589 hits