Posts Tagged 'overleven als geadopteerde'

Zwart wit gevoel bij geadopteerden.

Als adoptiecoach probeer ik ook met mijn tijd mee te zijn en  maak ik dankbaar en graag gebruik van skype, email en ja, zelf de chat (op FB of de site van geadopteerd.be). Deze week kreeg ik een vraagje op FB chat: “wanneer Pia ga ik eindelijk eens goed genoeg zijn voor de anderen? “Ik ben het moe: ik ga mijn vrienden ‘opkuisen’ gedaan om met mijn gevoelens te spelen, al die mij niet wil zoals ik ben gaat eruit!”

 

Daar gaan we weer, dacht de adoptiecoach. Het is blijkbaar niet gemakkelijk als geadopteerde om weg te groeien van zwart of wit in gevoelen in relaties.

Natuurlijk, we hebben er allemaal wel eens last van. Iemand geeft kritiek op wat je doet en we voelen het aan als een persoonlijke aanval. Het is voor niemand gemakkelijk om dat van elkaar te (onder)scheiden. Toch heb ik de indruk dat geadopteerden het vaker hebben: dit  zwart of wit gevoel/denken. Misschien hebben mensen in hun omgeving het wel meer in de gaten dan zij zelf?

Eind de jaren 90 leer ik haar kennen D., een mooie jonge vrouw, moeder van 2 en geadopteerd . Officieel op haar 5de, maar blijkt later dat ze een stuk ouder is. Verwarrend voor het meisje zelf en natuurlijk ook voor haar adoptieouders die haar aanvankelijk als  kleuter behandelden, terwijl ze waarschijnlijk al in de pre puberteit zat. Nog verwarrender (en dat is een understatement) is het wanneer niemand haar gelooft als ze haar broertje en zusje terugziet op een adoptiebijeenkomst van de  adoptiedienst . ‘Een kind van fantasie’, dat herinnert ze zich nog goed, was wat men over haar zei. Bovenop alle verwarring in haar leven gelooft niemand haar en werd ze dus ook nog eens als leugenaar bestempeld.   Zij was haar jonger broertje en zusje  ‘kwijtgespeeld’ in het tehuis waar men had beslist de drie kinderen elk naar een ander gezin te sturen en niets op de documenten te zetten, laat staan de adoptieouders te verwittigen.

Na een heftige en doortastende zoektocht vindt ze, veel te laat, haar roots terug. Ze  wordt met haar broer en zus herenigd en in haar geboorteland krijgt ze het hele verhaal van haar biologische ouders, die haar nooit hadden afgestaan, te horen van ooms en tantes.

D. had dus al heel  verlies en scheidingen meegemaakt als ik haar leerde kennen. Ze was noodgedwongen overgeschakeld op ‘survival mode’ om het allemaal nog te bolwerken.

In de eerste – aftastende fase- van onze samenwerking kreeg ik van D. heel veel positieve respons, ook cadeautjes. Toen ik er haar op wees dat ik gewoon mijn werk deed en daarvan genoot, en dus geen cadeau moest in ruil, wuifde zie dit weg. Ze beweerde dat ik haar ‘alles’ had gegeven wat de andere mensen inde adoptiewereld nooit hadden gedaan: dat kon – volgens D.- nooit genoeg gezegd en getoond worden.
Maar toen onze samenwerking in een andere fase terecht kwam en ik al eens moest zeggen, dat dit of dat niet zo goed was en best veranderd werd… sloeg het gevoel die ze bij mij en mijn inbreng had helemaal om. Inderdaad, de spreekwoordelijke zwart-wit ommezwaai.

in geen tijd werd ik totaal van de samenwerkingskaart geveegd: ik had het recht niet, wat dacht ik wel, ze was al genoeg tegengewerkt… enz.

Ik begreep aanvankelijk niet waarom ze dat  zo persoonlijk kon nemen? Ik probeerde een open gesprek hierover te hebben, maar wat ik ook deed en zei om dit recht te zetten, niets hielp. Ze verdween uit mijn leven, de samenwerking werd abrupt beëindigd.

Ik denk nog vaak met een warm gevoel  aan D terug, dat is nooit veranderd.
Ik heb veel geleerd over deze misgelopen samenwerking. Ik probeer de fouten niet meer te maken. Ik probeer rekening te houden met de eventuele zwart-wit gevoelens van sommige geadopteerden en zo ongewild op hun hart  te trappen. Jullie  hebben een rugzak vol verlies, scheiding en overleven. Dan moet je het soms doen met zwart OF wit. Niemand heeft je de kans gegeven  grijze (gevoels)tinten te leren kennen

Maar dan komen jullie ( hopelijk) in  veiliger relaties  waar grijs mag en kan en nodig is. Niet evident want  dat moet vaak nog ‘aangeleerd’ worden.  Jullie moeten eerst volledig kunnen vertrouwen op de andere om ook het grijs in je gevoel te vertrouwen;

Ik ben alleen nog steeds spijtig dat het toen met D. zo slecht is gelopen en daar zit ik (mijn verkeerd inscannen) ook voor iets tussen.

De adoptiecoach

 

 

 

Advertenties

RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 110.922 hits
Advertenties