Posts Tagged 'op zoek naar mijn moeder'

Als ik je vraag: wie is je moeder, wat is dan je antwoord?

Het was al ruim half tien . Ik had om 9u afgesproken met W. maar ze was er (nog ) niet. Ik bel haar op.” Oei oei, ik ben zo lang aan het werk gebleven vannacht dat ik nog in mijn bed ligt. Ja, 9u dat is vanmorgen zeker?”
Ik lach hartelijk” ja iets anders kan ik niet bedenken hoor. Maar weet je laten we de afspraak verplaatsen. “
“Neen, zeker niet “zegt ze, “ik wil met je praten. Kan het straks via Skype? “
“Ja, goed idee. “
We spreken een half uur later af. Webcam en microfoon in aanslag.

(noot: dit is NIET W., maar een anoniem persoon, gewoon een leuk fotootje dat ik gebruik op mijn skypeaccount piatriobla.
De persoon met dat belachelijk gezicht, dat ben ik dus – helaas- wel )

Het gesprek verloopt open en eerlijk. Ze is een fantastische madam, zo eentje waar je blij om bent dat je haar kent en vooral dat ze je toevertrouwt hoe ze zich voelt.

 

Ik vraag haar naar het gewicht in haar rugzak: is die nog loodzwaar? Ben je erin geslaagd het een en ander uit te halen nav ons vorige coachinggesprek?
“Ik wou dat ik mijn rugzak bij iemand kon afzetten” en er verschijnen grote tranen in haar prachtige grote donkere ogen.
Ik gooi mijn armen in de lucht en zeg “Dat is iets voor Lourdes , voor de mirakels hoor. Ik kan dat niet”
Ze lacht tussen haar tranen door.
“Ja, natuurlijk niet, dat weet ik eigenlijk zelf wel, maar ik wou dat IK eens van iemand advies kreeg hoe ik me beter zou kunnen voelen. Ik heb de indruk dat ik altijd de mensen help, adviseer, maar wie helpt mij, wie geeft mij eens raad?’

“Mag ik proberen W.?”
Ze legt haar kin op haar mooie slanke handen en zegt:
“Ja”
Oei, ik krijg meteen koudwatervrees, maar spring toch in het water.
Na een tijdje vraag ik haar:
“Vertel me eens waarom jij denkt dat je je nog steeds zo geblokkeerd voelt?’
W. denkt na.
“Mijn moeder” zegt ze,” ik wil dat mijn moeder….. ” en begint ze een lange verlanglijst op te sommen. Ze legt de lat hoog, zeer hoog (maar dat is nu iets wat ik heel vaak meemaak met geadopteerden, ze leggen de lat zo hoog, ze willen voor iedereen zo goed doen, helaas is dit geen haalbare kaart, ook niet voor niet-geadopteerden trouwens).

Het duurt een tijdje voor ik doorheb dat ze het over haar biologische moeder heeft, terwijl ik dacht dat ze het over haar adoptiemoeder had.
“Stop” zeg ik “dit is verwarrend.”
“Als ik je nu vraag, op de vrouw af, wie is je moeder? Wat is dan je antwoord?’

Weer verschijnen er grote tranen, ze zucht.

“ik weet het niet… ik zou het niet weten Pia”

Kijk als iemand mij die vraag stelt, dan moet ik geen seconde nadenken. Ik kan beginnen vertellen wie ze is , wat we samen hebben ‘doorgemaakt’ en heb zelfs een foto van mijn ouders in de gsm. Als ik die – ter ondersteuning van mijn verhaal – toon, zeggen de mensen mooie zaken over mijn hoogbejaarde ouders en ben ik ook wel trots.
W. heeft er twee, moeders dus, en een antwoord op de vraag’ wie is je moeder? ‘  is eigenlijk binnenkomen in de verwarring, het verdriet, het anders zijn van geadopteerden. Dat is hier ook weer duidelijk.

We zitten een poosje te denken.Dan vraagt ze:
“Moet je eens mijn altaar zien?”
“Ja graag”

Ze loopt met haar webcam naar een hoekje van haar kamer en stelt op scherp.
Ik krijg de krop in de keel, zij vertelt.
De mama’s, de papa, de broers ( zowel aan deze als aan de andere kant van de wereld) – er is een onderscheid gemaakt tussen de levenden en diegene die dood zijn. De mensen die voor haar belangrijk zijn, de twee landen, culturen in haar leven, in haar ziel zijn zo mooi uitgewerkt. Een prachtige madonna met kind -beeldje heeft ze bruin geschilderd en Madonna getooid in een exotisch kleed. Voor het Boeddhabeeld staat suiker geofferd…

Ik ben helemaal stil gevallen. Ik mag dat van haar zien.Ik krijg er nog net uit:
“’Mooi W. , heel mooi”

Ze loopt terug naar de computer, monteert de webcam en kijkt vertederd naast haar, richting HAAR altaar. Het lijkt wel een kersverse mama die naar haar baby buiten beeld kijkt, zoveel warmte en tederheid straalt ze uit.
“Ja, ik ben er wel blij mee” zegt ze “ ik kan daar troost vinden, zaken offeren, dit is van mij”

Voor het eerst in het gesprek kijkt ze me glimlachend aan.Ik weet zeker het komt goed met haar.

Er is nog veel werk aan de winkel, maar W. , I am a believer wat haar betreft!

En…

Bedankt he meid , tot volgende week!

De adoptiecoach


RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 111.661 hits