Posts Tagged 'op zoek naar je roots'

UITNODIGING nazorggroep roots voor geadopteerden

gps

  

EEN ROOTS GPS VOOR VOLWASSEN GEADOPTEERDEN

Woensdag 23 oktober 2013
vanaf 19u tot 22u
In  het Steunpunt Adoptie
Gordunakaai 85 A
9000 Gent

 

Vul deze zin aan:    ‘ik wil op zoek naar mijn biologische ouders, familie, roots omdat……………’

Samen met andere geadopteerden en de adoptiecoach, verbonden aan vzw Steunpunt Adoptie, gaan we op zoek naar de rest van deze zin , voor jou persoonlijk.

Het is de eerste keer dat deze avond wordt georganiseerd en het is dan ook de bedoeling dat we samen op zoek gaan naar de mogelijkheden en beperkingen van dit nazorgaanbod.
Daarom is inschrijven ook gratis en wordt de groep beperkt tot max. 10 volwassen geadopteerden.

Heb je interesse?
Schrijf je dat in voor 16 oktober 2013
via pia.dejonckheere@steunpuntadoptie.be

Deze nazorggroep wordt begeleid door

Babitha, geadopteerd uit India

Suleika, geadopteerd uit Sri Lanka

Pia Dejonckheere, adoptiecoach binnen Steunpunt Adoptie

De adoptiecoach maakt een deal!

Hij zat voor mij tegen zijn zin. Dat was duidelijk en ook heel begrijpelijk. We hebben ze samen geteld de hulpverleners die momenteel rond hem cirkelen, zich met hem ‘bemoeien’, goedbedoeld, maar toch. 5 instanties (en soms wisselende hulpverleners)en dan laten  we nog de school buiten beschouwing, waar ze ook ‘een oogje in het zeil houden’. Zijn adoptieouders  kwamen al naar de coach en vonden het een kans voor hem om ook eens langs te komen. Ik had hen op het hart gedrukt hem zeker niet te verplichten, dat heeft geen zin. Een kans, dat was het.
Wat vooraf ging , las je eerder al in deze blog: En dan dat verontrustend telefoontje… er is weer iets gebeurd, de jeugdrechter beslist vandaag wat er zal gebeuren, het ligt niet meer in onze handen.
Wauw, een klap van jewelste. Maar jongen toch denk ik, wat is er toch met je gebeurd dat je zo worstelt? Wat is er toch met je dat het veilige nest niet voldoende is om je in de rust te brengen? Wat is er toch met je dat je alle grenzen overschrijdt? Hoe verward moet je zijn om te doen wat je doet: aan 250 km/u tegen een muur lopen.
Maar hij zat dus wel voor mij, dat wel. Of hij wist wie ik was? Neen, niet echt. Dus dat even toegelicht. En dan had ik een gesprekje. Ik had alle mensen die belangrijk waren in zijn leven op een kaartje gezet en legde ze op tafel rond hem: liggen ze daar goed? Niet te dicht niet te ver? Er werd wat verschoven. Dan de hulpverleners: groen voor de ‘ondersteunende’ en rood voor jeugdrechtbank-CBJ.
En dan was daar dus de adoptiecoaching – ook nog. Maar daar had ik een vraagteken bij gezet. Dat is helemaal zijn beslissing. Ok, hij kijkt me aan en ik krijg zijn volledige aandacht. Waarschijnlijk denkt de 15 jarige jongeman: dat is nieuw= ik mag kiezen of ik deze hulpverlener aan mijn zijde wil of niet!
En dan was er nog een kaartje met de vlag van zijn geboorteland: waar ligt dat in je leven? Zonder twijfelen legt hij het bovenop zijn naam. Dat is heel belangrijk? Ja, zeker weten. En dan een foto van een familie met kinderen uit zijn land. Waar leg je dat? Weeral zonder twijfelen: hier bovenop de vlag bovenop zijn naam.
Denk je daar veel aan? Hij kijkt me opnieuw volop aan ‘ja, heel veel’. Wil je hen leren kennen, weten wie ze zijn, of je op hen gelijkt? Is dat het? Nu komt er naast aandacht ook licht in zijn ogen. Weg de gesloten blik, weg de stilte.
We praten verder en maken een deal. Hij houdt zich buiten  alles wat rood is op tafel: geen strafbare feiten dus. Ik vertel erbij dat hij als 15 jarige nu ook weer niet helemaal binnen de lijntjes moet kleuren, dat de verwarring en het experimenteren ook bij zijn leeftijd horen, maar.. als hij uit de rode- gevaarlijke zone blijft, dan wil ik op zoek naar zijn roots, iets waar hij recht opheeft.
Ok, zegt hij, ik begrijp het.
We gaan er wel alles aan doen om te vinden, zonder beloftes, en het kan lang of net niet lang duren. Maar zoeken gaan we, jouw wortels zijn van jou. Maar we moeten ervoor zorgen dat je geboortefamilie geen extra schuldgevoelens krijgt als ze horen wat jou allemaal overkomt. Hij knikt. We gaan ervoor zorgen dat je trots kan zijn omdat je je eigen demonen hebt overwonnen man, akkoord? Een volle ja.
Als afsluiter vraag ik  wat hij van het gesprek vond? Goed. Wat had je gedacht toen je aankwam? Dat het ging saai zijn en dat was het niet!
Kijk daarmee kan een adoptiecoach weer een tijdje weg. Misschien zelfs een viertal weken onderduiken in een tent, koersfiets in aanslag om een paar colletjes te beklimmen en dan uitgerust en afgetraind (hum) terug te keren nadat de zomer het beste heeft gehad. En dan maar hopen dat onze vriend zich niet opnieuw in nesten heeft gewerkt, maar ik heb er alle vertrouwen in.

De adoptiecoach

Wenst iedereen een spetterende zomer!


RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 75 andere volgers

Blog Stats

  • 101,589 hits