Posts Tagged 'moeder zoeken'

Ik vind, ik zoek, jij vindt, ik word gevonden! Een wereld van verschil in adoptie.

ik was vorige week een weekje met vakantie  op Kreta (niet dat ik jullie jaloers wil maken, maar het was er vol zomer ).

Op mijn mobiel lopen verschillende berichten en mails binnen, de éne al leuker dan de ander. Dat komt ervan als je ‘on line’ blijft op vakantie. Een goeie vriend meldt me dat een levensreddende operatie is gelukt. Ik vier feest.

Dezelfde dag krijg ik een mail waarvan ik alleen de eerste en laatste zin kan weergeven:
Beste Pia, Ik ben een moeder en slachtoffer van een tehuis in (…). Na 13.573 dagen heb ik mijn zoon teruggevonden.(…)
Ik ben blij dat er mensen in ons geloven en proberen de waarheid naar boven te halen, mijn steun hebben jullie al. Bedankt voor al wie jullie al geholpen hebben.
Een zeer gelukkige moeder!”
 Ik ken die vrouw niet, ik heb ze niet geholpen. Maar ik wil ze wel graag leren kennen en plan in de nabije toekomst een ontmoeting.

Je hebt moeders die zoeken naar hun afgestane (in dit geval gestolen blijkbaar) kinderen. Je hebt moeders die gevonden worden door de kinderen (vaak volwassenen al) die ze hebben afgestaan. Deze moeders hebben soms zelf al tevergeefs gezocht, maar vaak ook niet.Ook daar hebben ze goeie redenen voor.
Ik zie bij de geadopteerden die zelf (moeten) zoeken vaak kwaadheid.” Waarom heeft zij niet gezocht?” Ze zijn er niet zelden van overtuigd dat hun biologische moeder hen dus ook nooit meer wilde zien, hen voor altijd uit haar leven wilde. Een volwassen man zei me laatst aan de telefoon : aan de voordeur bij de vuilzakken gezet . Zo voelt het soms ook helaas.

Dat de realiteit veel en veel complexer is weet ik, weten velen en als ze eerlijk zijn weten de geadopteerden dat ook. Maar toch voelt het feit dat ze niet gezocht worden, nooit gevonden zijn vaak aan als ‘ze moest me toch niet hebben, want ze zoekt me niet. Dus, ik ga er ook niet aan beginnen”

Een paar dagen nadat ik weer aan het werk ga is het weer zover. Een telefoon van een geadopteerde die gezocht en gevonden heeft. Zijn biologische moeder wil hem na een eerste ontmoeting, even niet te dichtbij. Te confronterend en vooral op een heel moeilijk moment in haar leven, krijgt ze door ‘gevonden’ te worden een hele rugzak uit het verleden op haar dak.
Maar het voelt voor de geadopteerde alleen maar aan als een mokerslag: ze heeft me twee keer afgestaan.
Dat ik probeer begrip en nuances aan te brengen helpt blijkbaar niet, nu nog niet.Ook met hem heb ik eerstdaags een ontmoeting.

Zo complex is adoptie ook vaak: ik word gevonden, ik vind, ik zoek.. enz.

Schuldgevoelens, zich afgewezen voelen, er niet mogen zijn.. en al wat in deze heftige (adoptie) coctail zit , maakt dat helder denken, genuanceerd reageren, de twee kanten zien en dan pas reageren, er in eerste instantie niet altijd inzit.

Twee verhalen vol emotie waar nog veel (denk)werk aan vastzit.

De adoptiecoach back in town, zoveel is zeker.

 

Advertenties

RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 108.911 hits
Advertenties