Een spagaat : moet wie ‘gevonden’ wordt eerst goedkeuring geven voor de “zoeker” alle identificeerbare info krijgt?

Een moeder stond onder zware druk haar dochter af, meer dan 30 jaar geleden. Ze vraagt de hulp van de adoptiecoach om deze dochter te zoeken en een ontmoeting voor te bereiden.De moeder is ernstig ziek en vreest voor haar leven.
De dochter geeft aan geen contact te willen.
Je zou kunnen zeggen dat ze liever niet gevonden werd en haar privacy wilt.
De zoeker, in dit geval de geboortemoeder, blijft met lege handen achter. Ze is er het hart van in en probeert me te overtuigen en nog eens aan te dringen bij de dochter en te zeggen dat ze niet lang meer te leven heeft.
Ik pas, de dochter , de geadopteerde, heeft mijn gegevens en mag haar tempo volgen, hoe jammer ik dit ook voor de moeder vind.

Een geadopteerde vraagt me om via onze contacten haar volledige dossier op te vragen in het tehuis. Iets wat ons onlangs  al is gelukt voor een andere geadopteerde.
Zij verwacht dat alle identificeerbare info meteen bij haar terecht komt, dus ook de naam van de gezochte, in dit geval haar biologische moeder. Dit zonder dat deze laatste eerst discreet wordt benaderd om te weten of zij een eventueel contact wel wil of dat ze hierdoor niet in moeilijkheden komt, wat in dat land niet denkbeeldig is.
Ik geef aan dat op dit moment eerst de veiligheid-privacy  van de geboortemoeder moet worden bewaakt, aangezien ik vanuit een ander deontologisch kader werk dan zeg maar een privé detective. Dat zij alle gegevens meteen doorkrijgt, tenzij de volledige identiteit van de gezochte en dat tot er een veilige zone rond de moeder is gezocht. De geadopteerde is kwaad denk ik, ik begrijp dat ook heel goed. De zoveelste ‘professioneel’ adoptiewerker die zegt aan de geadopteerde : ik heb info maar jij krijgt die niet van mij, toch niet meteen.

En dan zijn er nog die adoptieouders die met alle goeie bedoelingen de moeder van hun kind gaan (be)zoeken en er een nauwe band mee opbouwen. Het kind is te klein om daar zelf naar te vragen of in te schatten wat dit voor de rest van zijn/haar leven kan betekenen.
Hoe werkt dat dan in, later, als  de geadopteerde toch liever geen contact wil.
Hier is de cirkel rond en kom ik weer bij het eerste verhaal, daar waar de volwassen geadopteerde beslist om geen contact te willen met de geboortemoeder.

Een pijnlijke spagaat voor mij als adoptiecoach.
Ik zou zo graag voor elke ‘zoeker’ vinden en ik wou dat elke ‘gevonde’ er geen probleem mee had dat er een contact komt en dus blij is dat hij/zij ‘gevonden’ is.
Ik zou zo graag van alle betrokkenen de verwachtingen willen invullen.
In adoptie is  de meerpartijdige betrokkenheid en verantwoordelijkheid van de professioneel werker soms lastig werken, maar het is niet anders.

NU heb ik  van jullie, lezers van deze blog, iets nodig.
Kunnen jullie mij , ons binnen vzw Steunpunt Adoptie, helpen om dit spagaat op te lossen?
Kan je mij jullie reflecties hieromtrent geven?
Wat denk je als geadopteerde, als adoptieouder als geboortemoeder hierover/van?

Ik weet dat er geen kant en klare oplossingen liggen, maar zonder jullie inbreng komen wij hier niet uit!

Dus als je even tijd hebt, stuur mij jullie reflecties via:

Deze blog
Pia.dejonckheere@steunpuntadoptie.be
Op de gesloten faceboekgroep De adoptiecoach (alleen voor geadopteerden, adoptie – of geboorteouders )

Alvast mijn welgemeende dank!

adoptie kleur nederl.

 

 

 

 

Pia Dejonckheere

adoptiecoaching

Advertenties

1 Response to “Een spagaat : moet wie ‘gevonden’ wordt eerst goedkeuring geven voor de “zoeker” alle identificeerbare info krijgt?”


  1. 1 ciska 30 augustus 2013 om 13:13

    Dit is inderdaad een moeilijke stelling, waar onmogelijk een eenduidig antwoord op gegeven kan worden…
    En de vraag die ik me stel : zijn er ideale oplossingen op ideale momenten? Ik denk het niet…

    — Mijn bedenkingen bij het zoeken naar roots door adoptie ouders :
    Wie als kind werd afgestaan, zal -ongeacht of er contacten zijn met de geboorte ouders of niet- nooit in een ‘natuurlijk’ opvoedingsmilieu grootworden. Het is voor ons als adoptie ouders intussen meer dan duidelijk geworden dat het kennen van de geboorte ouders niet garant staat voor gemoedsrust bij de kinderen (al is het onmenselijk pijnlijke van zoeken-en-niet-vinden hiermee wel weggenomen). Ik vind dit persoonlijk één van de grootste mythes in adoptie, dat het vinden van de roots een alles-goedmakende gebeurtenis wordt aanzien.
    Wij hebben 3 kinderen in 3 verschillende situaties :
    * één waarvan we de volledige biologische familie kennen, ontmoet hebben en contact mee hebben (hadden) ;
    * één waarvan we hebben gezocht, gevonden en ontmoet zonder verdere nauwe contacten (maar we volgen wel vanop een afstand) en tenslotte
    * één waarvan we hebben gezocht en niet gevonden.
    Ik kan niet zeggen dat één van onze kinderen hierdoor minder lijdt onder zijn/haar status van geadopteerde.

    Dit alles om de morele verplichting om als adoptieouders te gaan zoeken, (en dit zonder dat het kind er zijn weloverwogen goedkeuring kan in geven) misschien te relativeren… Misschien nemen we idd teveel het recht van de geadopteerde om al dan niet te gaan zoeken af. Ik twijfel soms…

    Ik ben er wél van overtuigd dat het niet-aflatend en onvoorwaardelijk luisteren naar de pijn van het kind bij het gemis aan wat geweest is, de allergrootste invloed kan zijn die je als adoptie ouder hebt op het welzijn van je kind… Dit vraagt als adoptieouder vaak meer professionele dan ‘ouderlijke’ vaardigheden. Ik denk dat niet alleen de professionele hulpverlener in deze Meerzijdige Partijdigheid aan de dag moet leggen, maar evengoed (en ik spreek voor mezelf) de adoptieouders.

    — Mijn bedenkingen rond het recht op kennis van het dossier :
    Ik ben geneigd om uit te gaan van de stelling dat het recht op informatie bij het kind primeert op die bij de (adoptie)ouders.
    Ik heb het er gevoelsmatig ook moeilijk mee dat diensten mbt adoptie de gegevens waarvan zij in het bezit zijn niet kunnen/mogen doorgeven aan de betrokkene. Daar zou op een of andere manier een informatiedoorstroom mogelijk moeten kunnen worden gemaakt, zonder dat de integriteit van alle betrokkenen wordt geschonden. Het is een vergelijking die niet volledig opgaat, maar diensten voor slachtoffer-daderbemiddeling (zoals bvb suggnomé) doen hierbij vaak mooi werk.

    Kortom : niet makkelijk…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 109.304 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: