De foto op mijn paspoort is een foto van een ander (adoptie?)kind.

Ik weet het, het is  niet de eerste keer dat een geadopteerde voor mij zit met een (stukken van) adoptiedossier dat niet klopt, helaas.
Ik heb meerdere boeken gelezen, congressen, opleidingen en studiedagen bijgewoond, die het uitgebreid hebben over het belang van een evenwichtige identiteitsopbouw als basis voor een (emotioneel ) leven in evenwicht. Geadopteerd of niet.
Veel slimmere mensen dan ik hebben onderzoek gedaan, bewijzen geleverd van het feit dat het een heel belangrijke ontwikkelingsopdracht is om een antwoord te vinden op de vraag : “Wie ben ik?”

i_am

En dan zit ze daar en zegt ze me – quasi toevallig lijkt het wel – dat ze zeker niet het kind is van de foto op haar paspoort waarmee ze hier is aangekomen.  38 jaar lang, ze was twee en half als ze geadopteerd werd, heeft ze een vals identiteitsbewijs op zak.
Weer ben ik op mijn adem getrapt en moet me herstellen voor ik de vraag stel of ze dan wel HAAR paspoort of dat van dat kind op de foto in haar bezit heeft.
Ze heeft daar natuurlijk al een – voor haar leefbare – uitleg voor bedacht. Ze denkt dat iemand een foto van een gezond kind op haar identiteitspapieren heeft geplakt om haar heel snel in een adoptiegezin te kunnen plaatsen. Zij was er bij aankomst namelijk erg slecht aan toe.
Sterk dat je dan ,helemaal alleen zonder hulp van iemand, een weg (uitleg) zoekt door dat mijnenveld die rondom je identiteit ligt .

Ook voor mij blijft dit een open vraag: hoe kan je een antwoord vinden op de vraag ‘wie ben ik?’ als je niet eens weet van wie die gegevens op je paspoort zijn, of je geboortedatum klopt, of dit ook jouw naam is of dat van een ander kind en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze heeft een gigantisch krachtige overlevingsstrategie opgebouwd.
Heel lang stond India niet op de wereldkaart voor mij .Ik stond mezelf niet toe, bijna nooit, of heel zelden te denken aan en over India. Hier in Vlaanderen liggen mijn roots die ik ken. In India liggen mijn roots die ik niet ken.’
Maar nu lukt het haar niet meer. Het ontkennen en wegduwen lukt niet meer. Heel vaak wil een deel van haar lichaam niet meer mee, lijkt ze wel een verlamming te hebben.
Ze voelt dat het nu echt wel eens goed mis zou kunnen gaan en is op zoek naar iemand die er kan helpen voor zorgen dat wat eruit moet, eruit zal komen en dat de te felle emoties haar niet verwoesten.
Haar survival kit werk nog steeds goed: ze weet dat ze dit niet alleen aankan en zoekt hulp.

En dan begint de lange maar noodzakelijke weg naar het zoeken naar een antwoord op de vraag ‘wie is zij eigenlijk?’

 

Pia Dejonckheere

adoptiecoaching@skynet.be

Advertenties

0 Responses to “De foto op mijn paspoort is een foto van een ander (adoptie?)kind.”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 107,059 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: