Ik denk dat mijn mama mij naar het weeshuis bracht om dat ze me niet graag zag.

Ik weet – uit de vele reacties van lezers van deze blog- dat mensen soms met de krop in de keel de verhalen hier lezen. Ik weet ook dat dit niet is omwille van de literaire kwaliteiten van deze blog (om van een understatement te spreken) , maar omwille van de verhalen die ik jullie mag vertellen.
Deze krop zat dus in mijn keel, nadat een kleine ‘grote’ jongen van 9, mij gisteren zei:
‘ik denk dat mijn mama mij naar een weeshuis bracht omdat ze me niet graag zag’

Hij vertelde het, het was geen vraag. Het werd mij als het ware meegedeeld nadat hij amper 10 minuten in het salon van de coach zat. Ik , wildvreemde, kreeg meteen hetgeen het diepst van binnen in zijn hart zit.
Ik ben hem daar zo dankbaar voor, ook omdat ik en zoveel mensen van hem kunnen leren, ook zijn adoptieouders zie ik als ze terug komen.
Ik vraag hem na afloop of ik dat mag delen met andere kinderen en adoptieouders, want dat hij zoveel mooie dingen heeft gezegd en gedaan.
Hij aarzelt niet, kijkt me open aan en knikt heftig.
Dus, als u dit stukje blog leest , dan kreeg ik een JA woord om dit te publiceren. Natuurlijk moeten hij en zijn adoptieouders dit eerst lezen en pas dan kan zijn jawoord ook resulteren in deze impressie van deze bijzondere ontmoeting met dit prachtig kind.
Ik hou dit, naar goeie gewoonte, niet identificeerbaar. Vandaar dat het herkomstland, noch zijn naam , worden vermeld.

Hij zou zo graag teruggaan naar zijn land, dat geeft hij al heel lang aan. Zijn ouders hebben hier wel oor naar, zeker als ze zien hoe belangrijk het voor hem is.
Maar zomaar vertrekken willen ze ook niet, dus word ik gevraagd of ik samen met hen en hun zoon, kan helpen de ROOTSreis voor te bereiden. Hij heeft alvast een paar mooie fotoalbums mee en 2 vragen: heb jij ook foto’s van mijn land en ga je mee als ik terug ga? Ik moet hem al twee keer teleurstellen.
Ik laat hem kiezen, of papa en mama blijven erbij, of we bereiden samen een spreekbeurt voor ( ik weet dat hij de dag ervoor een gaf op school over zijn land en dat  heerlijk vond) en we sturen mama en papa op geschenkjesjacht in het grote koopcentrum aan de deur.
Open gezicht, oogcontact en duidelijk : wij eerst samen voorbereiden, papa en mama weg.

We werken hard, hij is bijzonder gemotiveerd en alle vragen en knopen in zijn gevoel ( hij zegt in zijn hart) komen vlot op tafel ( letterlijk en figuurlijk).
Hij heeft geen beeld van wie zijn mama in zijn land is, maar wel een heel duidelijk beeld van waarom hij geadopteerd is dus. Hij vertelt me ‘een verhaal’ dat helemaal niet klopt met wat de ouders in het dossier hebben. Maar hij beleefde het tot nu toe dus zo: niet graag gezien en hij kwam uit een groot gezin.
Hij denk er veel aan, aan die mama en papa zegt hij, ook soms op school. En dan wordt hij verdrietig zegt hij. Ik heb een vermoeden dat hij dat nog nooit eerder heeft verteld, maar hij heeft er geen moeite mee om het te vertellen. Zo open, zo duidelijk en zoveel ‘rijper’ dan zijn leeftijd doet vermoeden.
Maar hij is ook 9 en wil zo graag een kerk bezoeken in zijn land en als het even kan, ook de pastoor. Als hij dat later herhaalt bij zijn ouders, dan zie ik ook bij hen een verwondering, waarom? Maar hij is duidelijk.
Dat is hij ook als hij zegt dat hij met kerstdag wilt reizen, volgend jaar. Want hij wil de Kerstman zien.

Santa-Claus-christmas

 

 

 

 

 

Nadat we veel en hard gewerkt hebben is er een “wat wil ik vragen en wat wil ik zeggen boekje” opgestart. Daar gaat hij nog aan werken tot hij vertrekt, hij vindt het een goed idee en vraagt mij de vragen op te schrijven ( 3de leerjaar schrijf je al super maar nog niet snel he) en goed leesbaar Pia, want soms kan ik het niet lezen als mijn mama schrijft! Ik doe mijn best.

Het grote groene blad met zijn verhaal op geplakt en geschreven ligt voor hem. Nu mogen papa en mama komen.
We bellen hem op en ik zeg: ‘jij moet ze nu ontvangen , jij kan hen nu vertellen wat we hier hebben gedaan en gezegd’.
Hij springt recht, draait zijn blad om, waarschijnlijk omdat ze het nog niet mogen zien .
Als ik de voordeur op de benedenverdieping heb geopend, doet hij deze van onze deur op het eerste open en roept – net zoals ik 1 uur eerder heb gedaan aan als de familie aankwam: ‘het is op het eerste !’
Prachtig toch, hier moet ik als coach eigenlijk niets , bijna  toch, doen: hij heeft het in handen en leidt ons waar hij wil.
Hij is dan ook weer ‘groot’ en moedig als hij tegenover zijn ouders zit en vertelt en vraagt. Maar hij kijkt ze aan en is heel blij met de antwoorden.

De naam van mama in zijn land, wauw daar wordt hij heel stil van. Ik stel voor dat hij die naam thuis opschrijft op zijn groene blad of op een ander blad en dat in zijn ‘doos’ steekt. Ja, zegt hij en ik voeg eraan toe en “dan kan je natuurlijk ook de naam van je mama hier opschrijven”. Opgelucht haalt hij adem, ja natuurlijk dat ook en meteen daarna kijkt hij papa aan ‘ook jouw naam papa ga ik opschrijven en in de doos steken’. 

Meer moet dat niet zijn: een prachtige kerel leert me vele lessen in adoptie, adoptieouders horen van hun kind welke richting hij uit wilt (hij vertrouwt ze 100% en vindt ze de beste ouders ooit) en ik vraag hen of ik dit stukje mag op de blog zetten voor jullie !

Pia Dejonckheere

adoptiecoaching@skynet.be

 

Advertenties

2 Responses to “Ik denk dat mijn mama mij naar het weeshuis bracht om dat ze me niet graag zag.”


  1. 2 myriam 30 november 2012 om 16:14

    Dit noem ik nu nazorg Pia! Fijn dat dit kan!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 111.361 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: