‘Ik zou zo graag mijn (dood)zieke moeder helpen, maar hoe kan ik dat best doen?”

Het is niet meer tegen te houden, ook al is niet iedereen er gelukkig mee: meer en meer adopties hebben een openheid die 20 -30 jaar geleden niet denkbaar was.
Als adoptiecoach zoek ik , samen met vele van mijn collega’s, naar nieuwe wegenkaarten om in dat verhaal van openheid te helpen wegwijs geraken.

‘‘Ik zou zo graag mijn (dood)zieke biologische moeder helpen, maar hoe kan ik dat best doen?”

Het lijkt simpeler dan het is en bovendien zal iedereen er wel een mening over en antwoord op hebben. Maar of dat dan soelaas biedt is nog maar de vraag?  Er zelf ‘mee zitten’ is er ook een hoogstpersoonlijk en creatieve oplossing voor zoeken. Liefst samen met mensen die de situatie ter plekke kennen, die de adoptie/afstandssituatie daar kunnen inschatten en niet meteen de deur dichtslaan omdat je al de vraag durft stellen.

“Onze 7 jarige zoon is heel erg ongerust over zijn biologische mama. Hij denkt dat ze dood is en is daar heel onrustig en verdrietig over. Het gaat ook niet over en beïnvloed stilaan zijn hele leventje’
Het zijn niet alleen de geadopteerden zelf die de band met hun geboorteouders voelen en hen willen helpen als het nodig is. Vele adoptieouders worstelen met dezelfde vragen, al dan niet aangestuurd door hun kinderen.
Ook daar zal iedereen wel een mening over hebben en goeie raad geven. Maar adoptieouders blijven niet zelden alleen zitten met deze vragen. Ook uit angst dat iemand te weten komt dat ze contact hebben (gezocht) met de biologische mama, familie. Jammer, want soms is een goed ondersteunend netwerk en/of adoptienazorg handig in het zoeken naar antwoorden. Samen al freewheelend over de mogelijke oplossingen gaan, kan helderheid brengen. Lotgenoten, andere geadopteerden, adoptieouders met gelijkaardige ervaringen, die kunnen zeer zeker helpen denken. Beslissingen blijven moeilijk, maar toch.

“ Wij kregen onlangs te horen dat de mama van onze 5 jarige adoptiezoon erg ,erg ziek is. De kans dat ze niet lang meer leeft is groot. Ze geeft aan dat ze zo graag haar zoontje nog eens zou zien. We denken dat hij dat zal aankunnen en ook graag nog eens zijn mama zou ontmoeten. Wij willen dat ook graag.”
Ook weer zo een doordenker, en dat is een understatement. Hoe kom je hier als ouders uit denk ik dan?

Ja , ik heb de luxe om alle pro en contra’s van elk mogelijke oplossing te helpen naast elkaar te zetten!

Geadopteerden en adoptieouders, die moeten zorgen dat er ook een antwoord komt, hebben niet de luxe om niet te kiezen : ze moeten – vaak uit noodzaak snel- beslissen: wat doen we ?

Ik zie dat oplossingen uit de bus komen, ook omdat hun intuïtie en gezond verstand vaak  heel goed werkt. Niet de zuiver emotionele intuïtie, maar deze die elke geadopteerde en adoptieouder al in de rugzak heeft zitten , vanaf de start van hun leven of de adoptie. Het is al niet een evident traject, maar het voordeel is blijkbaar dat je niet afgeschrikt wordt van moeilijke keuzes, beslissingen.

Pia

 

 

 

Advertenties

0 Responses to “‘Ik zou zo graag mijn (dood)zieke moeder helpen, maar hoe kan ik dat best doen?””



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 111.509 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: