AAN DE HAAL MET JE (ADOPTIE)VERHAAL!

Het overkomt iedereen, ook de besten onder ons. Iemand toont , vertelt zijn of haar verdriet of verhaal en wij gaan aan de haal met het verhaal.Voorbeeld?

“Hoe is het?”
(als iemand al eerlijk durft zijn in onze pijnvermijdende samenleving)

“Niet zo goed, mijn vader is een paar weken geleden overleden”

“oei, mijn deelneming, hoe oud was hij ?”

“86 jaar”

“ een schone leeftijd, ik zou ervoor tekenen. hij heeft een mooi leven gehad. Mijn vader was er maar 65!”
En weg is je verhaal, ze gaan ermee aan de haal.

Lut Celie schreef er ooit een mooi cursiefje over in De Morgen, hier een klein stukje ervan:
“Het is mijn verhaal, blijf eraf! Dit fenomeen uitleggen of benoemen is een beetje delicaat. Iedereen bezondigt er zich in zeker mate aan, maar het is de overdrijving die je horendol kan maken. Mocht je er echt beginnen op te letten, zoals ik de voorbije weken deed, dan zou je op den duur sterretjes zien. Zo veelvuldig komt het voor, zo verstikkend is het: het afpakken van iemands verhaal. Dat gaat als volgt. Je vertelt iets en meteen duwt je gesprekspartner zijn of haar verhaal onder je neus, soms nog voor je uitgepraat bent en zeker vooraleer je begrip hebt gekregen. Meteen wordt je in de energie van de ander geduwd, weggepraat door iemand die de draad van het verhaal overneemt, er zijn of haar bevindingen handig tussenschuift, en er zijn eigen zaak dus ook probleem van maakt. Niet noodzakelijk slecht bedoeld, het is een onbewust proces. Maar het schaadt de persoon die iets mee te delen heeft’

Waarschijnlijk herken jij jezelf in beide kanten van het verhaal: of men gaat ermee lopen, met je verhaal, of jij gaat lopen met iemand anders zijn verhaal! Juist.
Ik probeer hier altijd even op de stoel van geadopteerden te zitten,  dat zouden jullie al moeten doorhebben?

Sonny vertelt in een workshop dat hij zich in Nederland niet thuis voelt en zo snel mogelijk terug wil naar zijn thuis- Indonesië (zie vorige bijdrage in deze blog) . Een deelnemer aan de workshop zegt ‘Maar hij zal daar misschien ook niet thuishoren? En terugkomen! ’. Iemand anders geeft de reactie ‘ik had het ook niet gemakkelijk met mijn biologische ouders en heb het daar jaren lastig mee gehad’

Zie je, het gebeurt ook hier! Ook goed bedoeld, inderdaad, maar ik zou het niet neerschrijven als ik niet wist dat vele geadopteerden is een soort ‘vacuüm’ terugtrekken met hun verhaal omdat zoveel mensen aan de haal gaan met hun adoptieverhaal en zich dan maar niet meer toevertrouwen, jammer!

 

 

 

‘Ben je blij dat je geadopteerd bent?’
‘niet echt, ik heb het er moeilijk mee bij momenten’
Reactiemogelijkheden :

-‘is dat waar? Je hebt hier toch meer kansen dan daar, ik had niet zo’n toffe ouders als jij nu hebt hoor’

– ‘als je daar was gebleven was je misschien dood en dat is toch erger?’

– als je daar was gebleven leefde je in een instelling of op straat’

– ‘biologische kinderen hebben het ook soms moeilijk hoor, het heeft niets met adoptie te maken denk ik toch’

-‘ wij hebben het nochtans goed bedoeld hoor?’ (reactie van de adoptieouders zelf)

-‘ vind je het erg dat je er anders uitziet? Dat is raar je bent zo mooi bruin, wij moeten daarvoor onder de zonnebank’

Enz.

Misschien moeten we allemaal wel even wachten met reageren als iemand ons zijn of haar probleem, verdriet toevertrouwt en niet aan de haal gaan met het – al dan niet adoptie- verhaal.

 

 

 

De adoptiecoach

Advertenties

3 Responses to “AAN DE HAAL MET JE (ADOPTIE)VERHAAL!”


  1. 1 Miss T 16 november 2011 om 15:30

    Schitterend stukje om bij stil te staan (en op te letten)!

  2. 2 Kimi Mary 16 november 2011 om 21:49

    misschien ging ik van de week wel eens meer aan de haal met een verhaal…maar soms heeft een mens dat ook nodig he, als hij daarna de ander zijn zeg maar laat doen en oprecht luistert zonder tussenkomst…althans, zo werkt het voor mij wel goed…ik hoop altijd dat het gesprek ons allebei goed doet! :0)

  3. 3 Sonny 18 november 2011 om 13:06

    Veel dank voor deze post ‘chief’ ;) De uitspraken van ‘echt gebeurd’ zijn de afgelopen jaren doorgaans vaak de revue gepasseerd, dus veel herkenbaarheid alom. Op een gegeven moment ben ik maar gaan accepteren dat het voor een buitenstaander moeilijk te bevatten is wat het is om geadopteerd te zijn of deel uit te maken van de adoptie-driehoek. In het algemeen gesproken is het soms sowieso lastig om een persoonlijk verhaal/kwestie over dragen aan een ander en hij/zij dan mee kan komen of begrip kan tonen wat het verhaal voor jou inhoudt. Herinner je je niet de momenten dat je jouw favoriete film of muziekstuk met iemand deelt en diegene er dan vervolgens bij het afspelen al doorheen gaat praten?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 108.035 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: