Zwart wit gevoel bij geadopteerden.

Als adoptiecoach probeer ik ook met mijn tijd mee te zijn en  maak ik dankbaar en graag gebruik van skype, email en ja, zelf de chat (op FB of de site van geadopteerd.be). Deze week kreeg ik een vraagje op FB chat: “wanneer Pia ga ik eindelijk eens goed genoeg zijn voor de anderen? “Ik ben het moe: ik ga mijn vrienden ‘opkuisen’ gedaan om met mijn gevoelens te spelen, al die mij niet wil zoals ik ben gaat eruit!”

 

Daar gaan we weer, dacht de adoptiecoach. Het is blijkbaar niet gemakkelijk als geadopteerde om weg te groeien van zwart of wit in gevoelen in relaties.

Natuurlijk, we hebben er allemaal wel eens last van. Iemand geeft kritiek op wat je doet en we voelen het aan als een persoonlijke aanval. Het is voor niemand gemakkelijk om dat van elkaar te (onder)scheiden. Toch heb ik de indruk dat geadopteerden het vaker hebben: dit  zwart of wit gevoel/denken. Misschien hebben mensen in hun omgeving het wel meer in de gaten dan zij zelf?

Eind de jaren 90 leer ik haar kennen D., een mooie jonge vrouw, moeder van 2 en geadopteerd . Officieel op haar 5de, maar blijkt later dat ze een stuk ouder is. Verwarrend voor het meisje zelf en natuurlijk ook voor haar adoptieouders die haar aanvankelijk als  kleuter behandelden, terwijl ze waarschijnlijk al in de pre puberteit zat. Nog verwarrender (en dat is een understatement) is het wanneer niemand haar gelooft als ze haar broertje en zusje terugziet op een adoptiebijeenkomst van de  adoptiedienst . ‘Een kind van fantasie’, dat herinnert ze zich nog goed, was wat men over haar zei. Bovenop alle verwarring in haar leven gelooft niemand haar en werd ze dus ook nog eens als leugenaar bestempeld.   Zij was haar jonger broertje en zusje  ‘kwijtgespeeld’ in het tehuis waar men had beslist de drie kinderen elk naar een ander gezin te sturen en niets op de documenten te zetten, laat staan de adoptieouders te verwittigen.

Na een heftige en doortastende zoektocht vindt ze, veel te laat, haar roots terug. Ze  wordt met haar broer en zus herenigd en in haar geboorteland krijgt ze het hele verhaal van haar biologische ouders, die haar nooit hadden afgestaan, te horen van ooms en tantes.

D. had dus al heel  verlies en scheidingen meegemaakt als ik haar leerde kennen. Ze was noodgedwongen overgeschakeld op ‘survival mode’ om het allemaal nog te bolwerken.

In de eerste – aftastende fase- van onze samenwerking kreeg ik van D. heel veel positieve respons, ook cadeautjes. Toen ik er haar op wees dat ik gewoon mijn werk deed en daarvan genoot, en dus geen cadeau moest in ruil, wuifde zie dit weg. Ze beweerde dat ik haar ‘alles’ had gegeven wat de andere mensen inde adoptiewereld nooit hadden gedaan: dat kon – volgens D.- nooit genoeg gezegd en getoond worden.
Maar toen onze samenwerking in een andere fase terecht kwam en ik al eens moest zeggen, dat dit of dat niet zo goed was en best veranderd werd… sloeg het gevoel die ze bij mij en mijn inbreng had helemaal om. Inderdaad, de spreekwoordelijke zwart-wit ommezwaai.

in geen tijd werd ik totaal van de samenwerkingskaart geveegd: ik had het recht niet, wat dacht ik wel, ze was al genoeg tegengewerkt… enz.

Ik begreep aanvankelijk niet waarom ze dat  zo persoonlijk kon nemen? Ik probeerde een open gesprek hierover te hebben, maar wat ik ook deed en zei om dit recht te zetten, niets hielp. Ze verdween uit mijn leven, de samenwerking werd abrupt beëindigd.

Ik denk nog vaak met een warm gevoel  aan D terug, dat is nooit veranderd.
Ik heb veel geleerd over deze misgelopen samenwerking. Ik probeer de fouten niet meer te maken. Ik probeer rekening te houden met de eventuele zwart-wit gevoelens van sommige geadopteerden en zo ongewild op hun hart  te trappen. Jullie  hebben een rugzak vol verlies, scheiding en overleven. Dan moet je het soms doen met zwart OF wit. Niemand heeft je de kans gegeven  grijze (gevoels)tinten te leren kennen

Maar dan komen jullie ( hopelijk) in  veiliger relaties  waar grijs mag en kan en nodig is. Niet evident want  dat moet vaak nog ‘aangeleerd’ worden.  Jullie moeten eerst volledig kunnen vertrouwen op de andere om ook het grijs in je gevoel te vertrouwen;

Ik ben alleen nog steeds spijtig dat het toen met D. zo slecht is gelopen en daar zit ik (mijn verkeerd inscannen) ook voor iets tussen.

De adoptiecoach

 

 

 

Advertenties

2 Responses to “Zwart wit gevoel bij geadopteerden.”


  1. 1 Margarita Lambregts 13 februari 2011 om 16:59

    Beste adoptiecoach,

    Wat fijn dat u bestaat! Mijn naam is Margarita, ik ben 41 jaar en geadopteerd toen ik 8 jaar was. Mijn adoptieouders dachten een kind van 6 jaar te adopteren totdat ze de adoptiepapieren kregen en ik 8 jaar bleek te zijn. Ik herken uw verhaal. Inderdaad kan ik in relaties zwart/wit denken en ontzettend boos worden als ik me niet begrepen voel. Ik ga niet mijn hele verhaal op papier zetten maar laat ik het zo zeggen: “Ik ben zoekende naar het grijze gebied. Ik heb meer eigenwaarde, zelfliefde en zelfrespect gekregen de afgelopen 5 jaar waardoor mijn zelfvertrouwen enorm toegenomen is en ik me veiliger in mijzelf voel en daardoor ook in relaties met andere mensen”. Ik vind het heel grappig om uw verhaal te lezen omdat ik mijzelf 2 weken terug afvroeg: Wanneer leer jij nou ook eens inzien dat er ook en grijs gebied is???

    Groeten, Margarita

    • 2 kimi 23 juni 2012 om 21:31

      Hoi Pia,
      Om redenen die ik zelf niet kan verklaren, kijk ik eens naar de titels van je blog. Ik klik meteen op hechting, want ik weet van mezelf dat dat een hekel punt is en dat ik daar best wel wat moeite mee heb…niet zozeer met hechting, maar meer met dat zwart en dat wit…Ik heb in de loop der jaren net als Margarita heel wat dingen over mezelf ontdekt, heel wat groei doorgemaakt en op mijn levenswandel heel wat boeiende mensen ontmoet. Ik heb als ik mijn leven overloop, ook heel wat hechte contacten opgebouwd en heel wat vriendschappen waarbij ik mezelf ook volledig geef en zoals in je blog staat, mijn hele hart openstel en ook heel wat attenties uitdeel, en het mooie is dat ook iedereen meestal zegt dat hoeft toch helemaal niet, ik ben gewoon je vriend of dit of dat…Ik moet zeggen dat ik niet zo ben van als je wat zegt is het klaar want ik kan niet tegen kritiek en dan moet ik je niet meer, het is eerder een iets ander verloop…bij mij is het zo dat als het bijvoorbeeld een tijdje stil is of als er eens een vorm van commentaar of kritiek komt, dat ik dan heel diep in mezelf moet gaan graven en mezelf moet overtuigen dat het niet meer dan dat was en dat die persoon nog steeds echt veel van me houdt en dat het niet wil zeggen dat iemand niet meer van je houdt omdat hij iets zegt wat negatiever klinkt. Ik heb ook eens overlopen waar en wanneer dat in mijn leven al gebeurd is en het antwoord is dat ik dat nog steeds heb…Zelfs nu, ik heb facebook en andere vrienden die ongelooflijk lieve en met tijden vele dingen naar me schrijven en andersom, en nu – het is een drukke tijd voor iedereen – betrap ik me erop dat ik zie dat ze bij anderen wel iets van reactie schrijven en bij mij al een tijdje niets…dan klikt er iets in mijn hoofd dat zegt: je vriend ziet x liever dan jou, want blijft ondanks drukte toch reageren op alles wat x zegt of doet, je vriend vind jou niet meer interessant, je zeurt teveel over jezelf en je bent niet altijd boeiend, je vriend heeft wel een paar keer gezegd dat die van je houdt, maar heeft zich ondertussen bedacht over jou…en dan na enkele weken hou ik een praatje met haar op het schoolplein en praat over de drukte en dat het soms allemaal wat veel is in huis, die stress, en dan spreekt ze wat bemoedigende, echt gemeende woorden, pakt me vast en geeft me een liefdevolle knuffel…en dan ga ik naar huis, loop over het speelplein en denk/zeg tegen mezelf: jij onnozele trut, zie je wel dat ze nog steeds enorm van je houdt, waarom denk je toch altijd van niet???
      :0)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




RSS Artikels op Geadopteerd.be

  • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.

Schrijf je in en ontvang nieuwe berichten van deze blog via e-mail.

Doe mee met 76 andere volgers

Blog Stats

  • 111.361 hits
Advertenties

%d bloggers liken dit: