De adoptiecoach zat onlang weer met een ei.
Op een avond trok ik naar Roeselare voor een panelgesprek met drie medewerkers van geadopteerd.be : Sarah, Benny en San-Ho. Het was een boeiende avond en in de zaal zaten zowel adoptieouders als kandidaat-adoptieouders aandachtig te luisteren. De moderator overliep de levenslijn van geadopteerden en vroeg hen naar ervaringen , tips voor de adoptieouders. Ergens naar het einde van die levenslijn toe, van de avond ook, kwam het thema ROOTS aan bod; Tot op dat moment had ik aandachtig geluisterd daar niet van, maar er was niets ‘op tafel ‘gekomen waarvan ik dacht ‘tjien dat had ik anders ingeschat’… tot het thema ROOTS dus.
Alle drie waren ze het erover eens: het zoeken van hun ROOTS , dat was iets van hen, iets voor hen… daar moesten adoptieouders af blijven. Oei, dat zit dus anders in mijn rugzak als adoptiecoach, als voorbereider op adoptie. Ik geef aan dat het heel belangrijk is dat adoptieouders zorgvuldig de ROOTS informatie verzamelen en bijhouden . Ook omdat vroeger veel onwaarheden in een dossier stonden en geadopteerden vaak te laat kwamen om de waarheid te achterhalen. Immers na 20-30 jaar is er nog weinig traceerbaar, laat staan dat de biologische ouders nog leven (gemiddelde leeftijd in herkomstlanden is aanzienlijk lager). Ik dacht dus, laat deze generatie adoptiekinderen NIET te laat komen en laten we de adoptieouders motiveren zo snel mogelijk de gegevens te verzamelen, zeker als ze het vermoeden hebben dat er fouten, hiaten in het dossier zijn geslopen. Maar nu hoorde ik een andere stem. Aangezien ik deze stem- van de geadopteerden zelf – heel hoog aansla, wilde ik meer weten. De ‘afdronk’ van die avond werd toch een beetje beheerst door mijn vragen daaromtrent, vragen om meer te begrijpen van hun stelling. Maar Sarah was ook jarig (vraagt om een drankje) en de foyer van het cultureel centrum zat afgeladen vol, dus heeft de coach haar ei voorgelegd – via de mail – aan 2 van hen. Hier is hun antwoord. Benieuwd wat jullie ervan vinden?
Het antwoord van San-Ho!
Ik heb over deze kwestie nog eens wat nagedacht. Mijn besluit is dat je er als ouder niets fout aan doet om zelf informatie in te winnen terwijl je kind nog minderjarig is, om de eenvoudige reden dat ‘tijd’ een cruciale factor is in het al dan niet vinden van informatie. Hoe langer men wacht hoe meer informatie er kan verloren gaan.
Ik zou het zo willen stellen: zolang je kind minderjarig is, is het de PLICHT van de adoptieouders om bestaande informatie mét zorg te bewaren, bestaande contacten te onderhouden en in te gaan op opportuniteiten die kunnen leiden tot bijkomende informatie. Evenwel: Het actief op zoek gaan naar de roots door bv. naar het land van herkomst af te reizen, nieuwe contacten te leggen, of banden te leggen met teruggevonden ouders is wat mij betreft een brug te ver. Dit komt toe aan de geadopteerde en ENKEL aan de geadopteerden. Deze beslist op oudere leeftijd graag zélf of hij/zij dat al dan niet wilt doen en of hij/zij daar klaar voor is. Ik besef dat het hier misschien om een nuanceverschil gaat maar wel een heel belangrijke. Het is een evenwichtsoefening mét als enige leidraad het belang/ de rechten van de betrokken geadopteerde. De boodschap op de VAG –panel was dan ook vooral dat je kinderen hierin niet ‘ongewild’ kan betrekken of zeker niet opdringen. (Verplicht je kind niet om interesse te tonen, dwing hem/haar niet om een rootsreis te maken…) . Ik citeer hier ook nog een stukje uit de tekst (2009) dat ik ooit als antwoord formuleerde op een brief van Dirk Vermeyen, een NGO werker in Haïti ook betrokken bij zoektochten van geadopteerden. Hij stelde toen de vraag of het verantwoord was om adoptieouders toe te laten een DNA test te eisen van afstandsmoeders.
“Jouw tekst handelt voornamelijk over de vaststelling dat adoptieouders niet kunnen fungeren als opeiser van het recht op informatie van hun geadopteerde minderjarige kind. Ik kan me daarin vinden. Dit recht behoort inderdaad toe aan de geadopteerde in kwestie en uitsluitend aan hem/haar. Dit wil niet zeggen dat we adoptieouders moeten gaan ontmoedigen om actief interesse te tonen in de achtergrond (en de bijhorende informatie) van hun geadopteerde kind. Kandidaat-adoptieouders worden hierin ook aangemoedigd in hun voorbereiding en dat moeten we zeker zo behouden. Adoptieouders moeten de beschikbare informatie met zorg bewaren en de eventueel gekende contacten behouden. Dit betekent NIET dat zij in plaats van de geadopteerde moeten overgaan tot actieve opeising/opzoeking van nog onbekende gegevens of opzoekingen naar biologische ouders moeten opstarten (door bv. zelf, zonder medeweten van het betrokken kind, naar het land van herkomst af te reizen). In dit kader lijkt het mij ook onverantwoord en ethisch niet te verdedigen dat adoptieouders voor hun minderjarige geadopteerde kind DNA-testen zouden eisen met het oog op het bekomen van nieuwe achtergrondinformatie.”
Het antwoord van Sarah !
Ik snap dat je met een ei zit! Ik vind het wel heel goed dat is dat die ouders de weg naar jou vinden en toch heel goed nadenken wat de inhoud van zo een reis is. Wat een impact heeft ons panel niet hé amai. Cruciale vragen zijn: hoe oud is het adoptiekind? Gaan zij op rootsreis op vraag van de geadopteerde? Mijn algemeen principe blijft:
1)ongeacht of wij het nu een goede keuze vinden of niet, die levensbepalende beslissing is boven ons hoofd genomen en het feit dat we zelf onze roots kunnen herontdekken is dan ook iets heel belangrijk voor een geadopteerde
2) daartegenover is het wel de plicht van de ouders om, indien zij zelf opmerken dat er sprake is van corruptie, dit te detecteren en eventueel de waarheid te achterhalen in zoverre van het mogelijke. Dit zeker op het moment de ouders het kind gaan ophalen in het land van herkomst.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om ook het volgende door te geven omtrent kanaalonderzoek: het zou een voorwaarde moeten zijn dat elk adoptiekanaal op zijn minst alle adoptiedossiers op een degelijk manier worden samengesteld en waarheidsgetrouw worden bijgehouden in belang van het kind.Indien het kind hier al is in België dan is dat natuurlijk een andere kwestie….
Hoe dan ook: elke geadopteerde heeft het recht om zoek te gaan naar zijn roots en elke geadopteerde heeft het recht om niet op zoek te gaan naar zijn roots. Ons leven is toch al zo bepaald geweest is door anderen en dan is het toch eindelijk aan ons om verder te beslissen over wat we willen in ons leven. Het terugvinden van je ouders of van je roots is een hele nieuwe wending in je leven…. daarom vind ik jouw rol als adoptiecoach zo nuttig omdat er iemand is die je kan bij staan en die je kan ondersteunen.
Reacties